werk

Nederland wordt steeds mobieler. De actieradius van de Nederlander neemt nog immer toe. Deze toenemende mobiliteit doet nieuwe vraagstukken ontstaan, bijvoorbeeld aangaande de wijze waarop wij onze infrastructuur ruimtelijk moeten inpassen. Maar er zijn ook andere vragen. Moeten we de toenemende mobiliteit van de burger bijvoorbeeld blijven accommoderen, of juist afremmen?
Mede dankzij de toenemende mobiliteit staat Nederland voor een grote infrastructurele opgave. Daarbij zal het Nederlandse wegennet de komende jaren ingrijpend aangepast worden. Denk bijvoorbeeld aan de opgave van Amsterdam Zuidas, de ingrepen in Utrecht van de A2 ter hoogte van Leidsche Rijn en de ondertunneling van de snelweg bij Maastricht. En dan hebben we het nog niet over de verrommeling langs onze snelwegen: een verstoring van onze panorama’s op stad en landschap.

De Rijksadviseur voor de Infrastructuur heeft het initiatief genomen bovengenoemde onderwerpen aan de orde te stellen in de zogenaamde Machinekamer Snelweg. De focus van de Machinekamer ligt op het genereren van (nieuwe) ideeën op het vlak van ruimte en infrastructuur. Het Office for Metropolitan Architecture is nauw betrokken geweest bij de Machinekamer nummer 1, het voornemen is om in 2007 een vervolg aan het initiatief te geven en Machinemaker uit te laten groeien tot een heuse Machinekamer als gedachtemachine voor infrastructuur en ruimtelijke ontwikkeling.
In de eerste bijdrage pleit O.M.A. ervoor infrastructurele opgaven vooral niet te beschouwen als onoplosbare, maar juist als uitdagende vraagstukken waarover innovatief nagedacht moet worden.
Het aanpassen van ons autosnelwegnetwerk moet worden beschouwd als een integrale gebiedsgerichte opgave, waarbij oplossen van verkeersproblematiek en ruimtelijke inpassing samengaan. Het dient een integraal proces te worden. Aangezien in het kleinschalige Nederland elke ingreep meteen grote effecten heeft, is zorgvuldige inpassing in de omgeving daarbij aan de orde.